Tientallen eeuwenoude portretten van de familie d’Ursel staan zij aan zij met het werk van hedendaagse kunstenaars. De tentoonstelling start met het oudste (1626) en het nieuwste (2026) familieportret.

Aan het einde van de twintigste eeuw leverde Neo Rauch een beslissende bijdrage aan de herpositionering van de figuratie in de schilderkunst. In een tijd waarin abstractie en conceptuele kunst het discours domineerden, koos hij voor een radicaal autonome, raadselachtige beeldtaal waarin narratieve fragmenten, historische echo’s en visioenen samenkomen. 

Het internationale project Toren van Babel ontstond uit een initiatief van de Finse grafische studio Ratamo. Ze vertrokken van het beroemde schilderij van Pieter Bruegel de Oude, deelden het op 342 vakken en nodigden grafische kunstenaars wereldwijd uit elk een fragment op eigen wijze te herinterpreteren.

Mains d’œuvre is een fotografische serie die de wereld van arbeiders en vakmensen in opleiding verkent. Véronique Ellena heeft altijd nauwlettend gelet op degenen die zelden worden gezien, waarbij ze probeert schoonheid vast te leggen waar die het minst wordt verwacht.

De jaarlijkse tentoonstelling World Press Photo brengt de meest indrukwekkende en aangrijpende persfoto’s samen uit alle hoeken van de wereld.

De expo Abstractie in Overvloed in Cultuurcentrum Scharpoord werpt een verrassende nieuwe blik op het werk en de wereld van de Belgische kunstenaar Luc Peire (1916-1994). 

Michela Cane zoektocht naar de betekenis van Diego Maradona voor Napels heeft geleid tot een ongelooflijke lappendeken van beelden onder de titel Chi ama non dimentica. Wie liefheeft, vergeet niet…

In de film Placeholder biedt kunstenaar Alex Schuurbiers een manier om het evenwicht te bewaren in het licht van afwezigheid: die van een moeder, van een herinnering, van iets tastbaars.

Fotograaf, tekenaar en dichter, een marginale kunstenaar naar het voorbeeld van zijn bestaan, Marcel Bascoulard kleedde zich graag als vrouw en maakte talrijke zelfportretten. Deze ‘prachtige zwerver’, een afwijkende figuur in de fotografie, werd in 1978 in Bourges vermoord.

Vincent Catala maakt in zijn praktijk gebruik van fotografie, tekst, video en geluidsinstallaties. Île Brésil is het resultaat van een langdurige ervaring. De afgelopen tien jaar heeft hij geduldig de drie belangrijkste omgevingen waar hij zich heeft gevestigd onder de loep genomen.