U bent hier

Groepstentoonstelling Summer Camp #6 in Cecilia Jaime Gallery

 

De zomer van 2020 voorspelt anders uit te draaien dan verwacht. Verre reizen plannen of een massa vrienden uitnodigen zit er niet in. We kunnen niet langer gaan en staan waar we willen en worden gedwongen om ons geliefde concept “zomer” te herzien. De kunstenaars die deelnemen aan de groepstentoonstelling Summer Camp #6 in de galerij van Cecilia Jaime reflecteren over wat de zomer en het nostalgische zomergevoel inhouden. Eddy De Buf, Patrick Vertenten, Koen Fillet, Nico Vaerewijck, Marika Giacinti, Dominiek Colpaert, Kevin Vanwonterghem, Juanan Soria, Cecilia Jaime en Luc Rogiest blijven optimistisch. Na een lange periode van lockdown kunnen de kunstenaars eindelijk exposeren en dat moet gevierd worden. Summer Camp #6 is een ode aan de zomer en de vrijheid.

 

In de eerste ruimte vinden we de werken van Eddy De Buf, Patrick Vertenten, Koen Fillet en Nico Vaerewijck. De installatie Shotgun van De Buf valt meteen op en bevindt zich in de linkerhoek. Het werk bestaat uit een onderarm met hand die een geweer vasthoudt, beide gemaakt uit polyesterhars. De arm is opgehangen aan het plafond en het geweer is gericht naar de vloer waar een ets ligt die de illusie weergeeft van gebroken glas. De ets is bedekt met een glazen plaat om het effect te versterken. Shotgun geeft het moment weer wanneer de kogel net is afgevuurd en het geweer nog niet is weggetrokken. Het is een actie die we doorgaans nooit bewegingsloos waarnemen.

 

Patrick Vertenten - The Painting of Lucy Jordan

 

Verder in de ruimte zien we een aantal schilderijen die net zoals Shotgun momentopnames voorstellen. De werken JLT, The painting of Lucy Jordan en Nighthawks on the road van Vertenten lijken wel filmstills te zijn. Het zijn bevroren scènes waarin een oude man, een jonge vrouw en een rijdende auto de hoofdrol spelen. Fillet laat zich inspireren door fotografie. Hij focust voornamelijk op licht-donker contrasten en de scheiding tussen figuur en achtergrond. Zo schildert hij in Untitled een zomers geklede vrouw die bijna het hele doek inneemt alsof we naar een foto kijken die van te dichtbij getrokken is. Uiterst rechts kunnen we de zomerse taferelen op het eiland Martinique bewonderen, geschilderd door Vaerewijck. Opvallend is dat de kunstenaar suggestieve penseelstroken en sombere kleuren gebruikt om de landschappen te creëren. Het gaat niet om het uitbeelden van een stereotiep zonovergoten paradijs. De zomer kent verschillende realiteiten en de minder zonnige dagen maken daar net zo goed deel van uit.

 

Natuur, architectuur en the suburban dream

Op vakantie gaan betekent voor veel mensen een regio bezoeken die bij hen in de smaak valt. Vaak gaan we op citytrip om de sfeer van de stad op te snuiven of trekken we de weidse natuur in om tot rust te komen. In de tweede ruimte van de galerij hangen een aantal werken die kunnen geïnterpreteerd worden als interessante vakantiebestemmingen. Zo vinden we aan de linkerkant drie surrealistische schilderijen van Dominiek Colpaert die een huis, een televisie en een televisie als huis voorstellen. De kunstenaar gebruikt roze en blauwe pasteltinten om de taferelen een zeemzoete uitstraling te geven. We lijken ons in een georganiseerde Amerikaanse buitenwijk te bevinden waar de zon altijd schijnt, de tuinen minutieus zijn aangelegd en elektronica een prominente rol speelt in het huishouden. Colpaert doorprikt echter de zogenaamde suburban dream door de schaal van de huizen te verkleinen en ze in een kamer of beeldscherm te plaatsen.

 

Luc Rogiest en Kevin Vanwonterghem

 

De tekeningen van Kevin Vanwonterghem zijn gemaakt in houtskool en geven niet de bewoonde wereld, maar de geïsoleerde natuur weer. Menselijke figuren krijgen geen rol in de grootse landschappen. We kunnen onmogelijk vaststellen uit de reeks golvende bewegingen of we naar de oceaan kijken of naar de wind. De sublieme schoonheid van de natuur die ons verwondert en tegelijkertijd verontrust staat centraal. Ook Marika Giacinti is in haar werk geïnspireerd door de natuur en dan voornamelijk door botanische prints. Van linksboven naar rechtsonder vinden we Damassé, Spring, Velvet, Bugles en Flow, monochrome werken gemaakt uit Chinese inkt en aquarelverf op papier. Het mooie aan het werken met inkt is dat we de hand van de kunstenaar precies kunnen waarnemen. In de getekende lijnen zien we waar Giacinti meer of minder druk op haar pen zet.

 

Tekeningen: Marika Gaincinti - Sculptuur: Cecilia Jaime

 

Op het einde van de tweede ruimte vinden we een verzameling van het werk van Luc Rogiest. De kunstenaar maakt sculpturen of maquettes uit bamboe en gips. De basiselementen van architectuur - fundering, muren, dak, trap - worden ingezet om fictieve constructies te creëren. Het zijn vrije architecturale experimenten die te ongedwongen zijn om in werkelijkheid gerealiseerd te worden. De sculpturen van Rogiest zijn niet gecreëerd met de bedoeling om ze als basis te gebruiken voor een utilitaire architectuur. Ambacht en fragiliteit zijn eigen aan de werken en blijven het best zichtbaar op schaal van de maquette.

 

De maakbaarheid van cultuur

Naast het bezoeken van een specifieke regio en het vastleggen van zomerse momenten ontmoeten we op vakantie andere culturen. Cultuur is een product van een maatschappij waarbij gewoontes en tradities zoals religie, voeding, kledij, maar ook kunst essentieel zijn. Reflecties over de maakbaarheid van cultuur via beelden en herinneringen vinden we terug in de werken van Juanan Soria en Cecilia Jaime die tentoongesteld worden in de derde ruimte. Met DESAPARICIÓN II toont Soria hoe culturen steeds op dezelfde manier omgaan met beelden. Ofwel worden ze extreem verwaarloosd en vernietigd, denk maar aan een beeldenstorm, of ze worden extreem beschermd. Als inspiratie voor zijn kunstwerk gebruikt Soria een oud religieus schilderij uit Duitsland dat doorheen de tijd is afgetakeld. De kunstenaar recreëert het Duitse werk op papier met grafiet en knipt vervolgens de tekening bovenaan in lange stroken, alsof ze door een papierversnipperaar is gehaald. De stroken zijn geplooid, in elkaar verstrengeld en sommige hebben een fluorode kleur. De tekening is herkenbaar, maar deels geruïneerd. Soria focust op de regeneratieve kracht van cultuur. Er zullen altijd artefacten verloren gaan, maar vanuit dat verlies kunnen we kunst terug opbouwen.

 

Juanan Soria

 

Cecilia Jaime, de galerijhouder en kunstenaar, gebruikt haar ervaringen uit haar thuisland Argentinië om prachtige zomerse landschappen te schilderen. Goldfish Lake is een van de schilderijen die je in de galerij kan bewonderen en is een goed voorbeeld van hoe de herinnering van de kunstenaar het werk tot een hoger niveau tilt. Jaime vertelt graag over het meer waar de lokale bevolking lange tijd kleurrijke vissen uitzette. Via vluchtige toetsen en een hele reeks aan kleurschakeringen geeft de kunstenaar een impressie weer van een tweehonderdtal vissen die aan het oppervlak zwemmen.

 

Cecilia Jaime - Pink Lake

 

Summer Camp #6 is een tentoonstelling die de bezoeker blijft verrassen. Wanneer een werk verkocht wordt, komt er een ander van dezelfde kunstenaar in de plaats. Op die manier kan je de galerij van 17 juli tot 30 augustus 2020 meerdere keren bezoeken zonder hetzelfde te zien. Het feit dat de tentoonstelling veranderlijk is en evolueert past binnen de zomerse thematiek. Kunst circuleert en is net zoals het zomerseizoen vluchtig en variabel. Voor we het goed en wel beseffen is het herfst en kunnen we nostalgisch terugkijken op de vervlogen zomer via foto’s, filmpjes of onze herinnering aan Summer Camp #6.

 

Artikelfoto: Dominiek Colpaert - De Zwarte Rotsen

 

Saldos - Entrega gratuita

Ine Engels

Ine Engels haalde in 2019 een master in de taal- en letterkunde Engels-Spaans en studeert daarna kunstwetenschappen. Ze heeft een passie voor de kunst en cultuur van Spanje en Latijns-Amerika. Haar voornaamste onderzoeksprojecten zijn het analyseren van de kortfilm Destino, een samenwerking tussen Salvador Dalí en Walt Disney, en het literaire genre ‘lo fantástico’ in Argentijnse fictie. In februari 2020 neemt ze deel aan het project Bandwerk, een initiatief van erfgoedzuidwest waarin kunstwerken worden geregistreerd en gedigitaliseerd.